Pəhriz edən, pəhrizkar.
Bax: zahiq.
Zəy; zəy məhlulu.
Qara qarğa.
Çox olsun! Artsın! (əsasən duaların axırında işlədilir).
Bax: zadi-bəşər.
Bəşər övladı, insan oğlu.
Ərəb, fars və əski Azərbaycan əlifbalarında ظ hərfinin adı.
1. Əmr edən, hökm edən; nizamlayan.
2. Zəbt edən, tutan, alan.
Bax: zəbtiyyə.
1. Sifət kimi: bir işi görməyə qoymayan, inkar edən, rədd edən.
2. İsim kimi: vicdan, insaf.
Ərəb, fars və əski Azərbaycan əlifbalarında ض hərfinin adı.
Azuqə, yol üçün götürülən yemək və s.
Bax: zadə.
Zata mənsub olan.
Birisinə aid xüsusiyyətlər.
Ən möhtərəm şəxs, kərəm sahibi.
