1. Sifət kimi: sürətlə hərəkət edən; yüyürən.
2. At.
3. Dəvə.
Keflənmə, nəşələnmə.
Var olma, mövcud olma; vücuda gəlmə, yaranma.
Çoxalma, artıb bollaşma; çoxluq.
Qırılma, sınma, şikəst olma.
Təkrarlanma.
Hörmətə layiq olma; hörmətlilik.
Pusquya durma, marığa girmə.
Kirəcə çevrilmə; kirəcləşmə.
Danışma, söyləmə.
Rəsmiyyətçilik.
Zamin olma, öhdəyə alma, boynuna çəkmə.
1. Duruluğunu, saflığını itirmə; bulanma.
2. Sifət kimi məcazi mənada: kədərli, qəmli.
1. Bulandırma (su və s. haqqında).
2. Kədərləndirmə, qəmləndirmə.
3. əziyyət vermə; incitmə.
Camaat namazında qabaqda durub “Allahü əkbər” söyləyən adam; təkbirçi.
Namazın başlanğıcında oxunan dua.
