1. Başıaşağı, sakit və dinc.
2. Xəcalətdən başını aşağı salmış.
1. Başı qarışmış, məşğul.
2. Məcazi mənada: qızğın, qızmış, coşmuş.
1. Heyran, çaşqın, çaşmış.
2. Sərsəm, dəli.
1. Xətbaşı.
2. Bax: sərməşq (1-ci mənay).
3. Baş məqalə.
4. Dəstəbaşı.
1. Çarpayı; yataq, yatacaq.
2. Taxt.
Cırıltı.
1. Başçı, rəhbər; cənab.
2. İranda: alay komandiri rütbəsinədək olan bütün zabitlərə müraciət zamanı işlədilir.
1. Məhv, darmadağın.
2. Məğlub etmə, darmadağın etmə.
1. Soyuq, soyuqluq.
2. Qış.
1. Əsil səbəb.
2. Mənbə.
3. Məlumat, bilik.
1. Səfərin sonu, mənzilbaşı.
2. Mərhələ.
3. Yer, mövqe.
4. Düşərgə.
1. Səhifənin başında nümunə üçün yazılan məşq.
2. Nümunə, örnək.
1. İsim kimi: tükün ucu.
2. Zərf kimi məcazi mənada: tük qədər; cüzi.
3. Ədat kimi məcazi mənada: heç, əsla.
1. Başıaşağı, alt-üst olmuş, çevrilmiş.
2. Baş-ayaq, tərsinə.
3. Məcazi mənada: talesiz, bədbəxt, bəxti dönük.
1. Alın yazısı.
2. Müqəddərat, tale.
1. Məktubun başı, əvvəli.
2. Ünvan.
