Öyünmə, fəxr etmə.
1. Qürur, iftixar.
2. Sifət kimi: fəxr edilmiş, fəxr edilməli (iş haqqında).
3. Sifət kimi: şanlı (iş, fəaliyyət haqqında).
Ləğv olma, qüvvəsini itirmə.
Ləğv edilmiş, batil olmuş.
1. Oynağa, buğum yerlərinə aid olan.
2. Bəndi olan, buğumlu.
Oynaq, buğum, bənd.
Bax: məfsədət.
1. Pozğunluq, pislik.
2. Ara qarışdırma, fitnə-fəsad törətmə.
3. Yoldan çıxarma; azdırma.
4. Pis, alçaq hərəkət.
5. Canilik.
Bax: müfrəz.
1. Vacib olan, labüd olan.
2. Fərz edilən, ehtimal olunan.
Ev avadanlığı, müxəlləfat, döşənəcək, mebel və s.
Döşənmiş, döşəməli, döşənəkli.
Arasına başqa şey girmiş, bir-birindən ayrılmış.
1. Süfrə.
2. Örtük, örtü.
3. Mələfə, döşəkağı.
4. Qətfə, böyük dəsmal.
Başın ortası; tağ (saçın iki yerə ayrıldığı yer).
1. Fəlakətə tutulmuş, yazıq.
2. Çox qoca, qocalıb əldən düşmüş.
