Dağla(n)ma.
1. Atma, tullama.
2. Vurma, salma, düşürmə.
1. Cəzalan(dır)ma, qarşılıq vermə.
2. Əzab, əziyyət.
1. Dağ cığırı.
2. Sıldırım dərə, uçurum.
3. Məcazi mənada: təhlükə, qorxu.
4. Məcazi mənada: boynun ardı; peysər.
Yan(dır)ma, alış(dır)ma.
Otur(t)ma, oturmağa məcbur və ya sövq etmə.
Ayaq qandalı.
1. Otur(t)ma, sakit etmə.
2. Qaldırma, ayağa qaldırma.
3. Meydana qoyma, araya gətirmə.
Namaz qılma.
1. Sakit olma, yaşama.
2. Dövlət idarəsinin və s. yerləşdiyi yer.
3. Azançının camaatı namaza çağırması.
Yəqin bilmə.
1. Oyatma, ayıl(t)ma, yuxudan qaldırma.
2. Məcazi mənada: qəflətdən ayıl(t)ma, gözünü açma.
1. Bəxt, tale.
2. İşi yaxşı gətirmə.
3. Birinə üz çevirib baxma.
4. İrəli çıxma.
5. Yapışma, yaxınlaşma.
6. Qəbul, görüş.
7. Bir şeyə maraq, həvəs.
Xoşbəxt, bəxtiyar.
Öz bəxtinə inanan, taleyinə baş əyən.
1. Boyunbağı.
2. İpə düzülmüş inci, cəvahir və s.
