1. Anlama, başa düşmə, dərk etmə.
2. Ağzını bağlama.
Həll edib yaxşılaşdırma.
İflic xəstəliyinə tutulmuş.
1. Tək qoyma, təkləmə.
2. Dilçilikdə: sözün kəmiyyətcə təkdə işlədilməsi.
1. Qəlibə tökmə; metalı və s. əridib qəlibə axıtma.
2. Bir şəklə salma; formalaşdırma.
3. Qaydaya salma.
Hədsiz-hesabsız, çox.
1. Ayırma.
2. Axma, sızma.
3. Bax: ifrazat.
Məcazi mənada: çirkin, ifritəyə bənzəyən.
Hirs, hirslənmə, acıqlanma.
1. Bərbad etmə, alt-üst etmə, xarab etmə.
2. Fəsad törətmə, fitnə salma, qarışıqlıq salma.
Fitva vermə, fitva yolu ilə həll etmə.
1. Az(dır)ma, yoldan çıx(ar)ma.
2. Vəsvəsə.
İftarda yeyilən xörək, çərəz və s.
Yalan, uydurma, saxtakarlıq.
Fəxr edərək.
