1. Toz-torpaq.
2. Məcazi mənada: dərd-qəm, qəm-qüssə.
Arabaya minən; sərnişin.
Minik və ya yük arabası.
1. Sifət kimi: dönən, fırlanan.
2. Fələk, dünya.
3. Göy, səma.
Gəzinti yeri; seyrəngah.
Zəmanə, dövranın gərdişi.
1. Əldən-ələ gəzmə.
2. Gəzinti, seyr.
3. Dolanma.
4. Qrammatikada: hallanma.
Dönmüş, dolanmış.
Boynuna minmiş, ağalıq edən.
Məcazi mənada: sözə qulaq asmayan, inadcıl, tərs.
Məcazi mənada: məğrur, təkəbbürlü, lovğa.
Bax: gərdənfəraz.
Məcazi mənada: boyun əymiş; tabe.
Gəzən, dolaşan.
Toza bulaşmış, toza batmış.
