1. Dən yığan, dən dənləyən.
2. Xırım-xırda, dağınıq şeylərdən istifadə edən.
Dən səpən, toxum əkən.
Dən yeyən.
Daş-qaşla bəzənmiş (silah, qab-qacaq və s.).
Toxum yetişdirən.
Dənəli, dənələri iri olan; dənəvər.
1. Dünyagörüşü geniş olan; bilikli.
2. Elm öyrənən; şagird.
Tələbə.
Universitet.
1. İnstitut.
2. Fakültə.
Bilikli, alim.
1. Dirhəmin altıda birinə bərabər köhnə çəki daşı.
2. Əmlakın altıda bir hissəsi.
Məcazi mənada: dünya.
Sahib, malik olan, malik.
Dəbdəbə, təntənə.
