1. Sifət kimi: əldə bəslənmiş, əldə saxlanmış.
2. Məcazi mənada: əlaltı, xidmətçi.
3. Məcazi mənada: yetişdirmə.
1. Saxsı su qabı, kiçik bardaq.
2. Zərf kimi: qəsdən, bilərək, bilə-bilə.
3. Əl ilə görülən iş.
Səbət.
1. Culfaların parça toxuduqları alət.
2. Dəzgah.
3. Tərsanə.
4. Qurma, quraşdırma.
5. Əsnafların, tacirlərin böyük mizi.
6. Tavan; səqf.
7. Çox mal, dövlət.
8. Çalğı məclisi.
9. Muğamat, hava.
10. Eyni və ya yaxın növlü qab, paltar və s. yığını.
1. Qulp.
2. Dəmət.
Bir neçə adamın bir yerdə olması.
1. Əliuzun; üzlü; həyasız, utanmaz.
2. İsim kimi: onun-bunun malına əl atma.
3. Məcazi mənada: zalım, zülm edən, müstəbid.
1. Qolbaq, bilərzik.
2. Əl qandalı.
Əmmamə, çalma.
Bax: dastan.
Hiylə, kələk, fənd.
Hiylələr, bicliklər.
Böyük dəniz, okean.
1. Dərvişə layiq, dərviş kimi.
2. Məcazi mənada: saf ürəklə, sadədilliklə.
1. Gəzib dini hekayələr danışmaq və müxtəlif oyunlar göstərməklə pul qazanan adam.
2. Fağır, yoxsul.
3. Sufi təriqətlərindən birinə mənsub olan adam.
1. İç tərəfə aid olan.
2. Ürəyə aid olan.
3. Evin qadınlara aid olan hissəsi.
1. İç, iç tərəf.
2. Ürək, qəlb.
3. Batin.