Ox qoyulan qab, oxqabı.
Aclıq.
1. Arpa.
2. Sifət kimi məcazi mənada: qiymətsiz.
1. Tam olmayan, hissə.
2. Az, azacıq.
Bax: culah.
1. Zat, mahiyyət, əsil, maya.
2. Təbiət, xassə.
3. Qılınc, bıçaq və s.-yə su vermək üçün işlədilən maddə.
4. Cəvahir, qaş-daş, qiymətli daş.
5. Essensiya.
Yaxın yer, ətraf.
1. Cismə aid, maddi.
2. Bədənə aid.
3. Fiziki.
1. Ərəb əlifbasında “ ﺝ ” şəklində yazılan hərfin adı.
2. Məcazi mənada: camal, gözəllik.
3. Məcazi mənada: zülf.
Parlayan, parıldayan, işıldayan.
1. Parıltı, işıltı.
2. Gözəl bir surətdə görünmə, aşkar olma.
3. Naz, qəmzə.
1. Dəri.
2. Meşin.
3. Kitabın qabığı.
4. Böyük bir kitabın bölündüyü hissələrdən hər biri.
5. Məcazi mənada: görkəm, görünüş.
6. Məcazi mənada: paltar, libas.
Bax: cüft.
1. Numerativ söz kimi: cüt, qoşa.
2. İsim kimi: tay, yoldaş; həyat yoldaşı.
3. İsim kimi: sıxlıq, kiplik.
1. Dava, müharibə.
2. Şiddətli mübahisə, qalmaqal.
