İzafət birləşməsinin «demişkən» mənasında birinci tərəfi.
Şəhər, ölkə, vilayət.
Xal.
1. Məharət, bacarıq, əlindən gəlmə.
2. Üstünlük, mükəmməllik.
1. Sağalmış, qurtulmuş.
2. Pak, təmiz.
3. Bəraət qazanmış, günahsız, qurtulmuş.
4. Kənar, iraq.
5. Azad.
1. Yarpaq.
2. Vərəq.
3. Azuqə yığımı.
4. Əsləhə, alət.
5. Güc, qüvvət.
6. Bəzək.
1. Göndərmə, yollama.
2. Dirilmə, oyanma, dirçəlmə.
3. Səbəb olma.
1. Düz, hamar.
2. Açıq, geniş.
3. Əruz vəznində şeir ölçüsü.
1. Yataq, yorğan-döşək.
2. Lək.
1. Bəxşiş.
2. Təqsirindən keçmə.
3. Qisim, hissə.
1. Bağışlama, peşkəş etmə.
2. Günahından, təqsirindən keçmə.
1. Dənizə aid, dəryaya aid, dənizdə olan.
2. İsim kimi: hərbi dəniz qüvvələri, hərbi dəniz hissələri; donanma.
Bax: bəhri.
Anatomiyada: uşaqlıq.
Bax: bəçədan.
