1. Çərənçi, ağzıpərtöv.
2. Həddini bilməyən, hər işə qarışan (adam).
1. Səfeh.
2. İsim kimi: səfehlik.
Zövq və əyləncə ilə vaxtını keçirən (adam).
1. Bünövrə, təməl.
2. Dib, alt, aşağı hissə.
3. Son, nəhayət.
4. Kök, kötük.
1. Bina, özül, təməl.
2. Başlanğıc, başlama.
Oğulluq, övladlıq.
İslam əsatirinə görə, Məhəmməd peyğəmbərin merac gecəsi mindiyi adam başlı və at bədənli bir heyvanın adı.
1. Yük çəkən.
2. Məcazi mənada: zəhmətə və ağırlığa dözümlü olan, səbrli.
Ərəblərin üstdən geydikləri bir növ uzun paltar.
Çılpaq, lüt.
Ayaqyalın.
Kəsik, kəsilmiş.
Cavan, gənc, dəliqanlı.
Üzə çıxma, meydana çıxma.
Bürclər.
