1. Qəti dəlil, aşkar sübut.
2. Şahidlik.
Udma; hopdurma.
Bəla yağdıran, bəla gətirən.
1. Xəbər vermə, bildiriş.
2. Rəsmi məlumat.
1. Bəlağətlə danışan, bəlağətli; fikrini gözəl və səlis ifadə edən.
2. Məcazi mənada: danışıqda anlaşılmayan, çətin və qəliz sözlər işlədən.
Özünü bəlağətli göstərməyə çalışan, danışığında yersiz olaraq çətin və qəliz sözlər işlədən (adam).
Bəla görmüş, bədbəxtliyə düçar olmuş.
Bədbəxtliklər, bəlalar.
Axmaqlıq, giclik, sarsaqlıq.
Özünü bəlaya salan, macəra axtaran.
Balaca şəhər, qəsəbə.
1. Bax: bəlağətli.
2. Həddi-büluğa yetmiş.
Təəssüratla, təsirlə.
Küt, gec başa düşən (adam).
Kütbeyinli.
