Haqqını tələb edən; şikayətçi.
Doğma bacı.
1. Ayın parçalanması (Məhəmməd peyğəmbərin ayın iki parça olub yerə enməsindən ibarət möcüzəsi).
2. Möcüzə, xariqə.
1. Yarma, şaqqalama.
2. Yırtma, cırma.
3. Yarıq, yırtıq.
1. İkiyə bölünmüş bir şeyin hissəsi.
2. Doğma qardaş.
1. Bədbəxt.
2. Xəbis, yaramaz.
3. Quldur, yolkəsən, qaçaq.
1. Bədbəxtlik.
2. Şər iş; yaramazlıq.
3. Quldurluq, qaçaqlıq.
2. Əziyyət, zillət.
1. İslam dininə görə namazda səhv edilən rükətlər və s. üçün qoyulan qayda-qanun.
2. Şəkk gətirilən şeylər.
1. Cilov; kəm, dəhənə.
2. Məcazi mənada: ram olmama, müqavimət göstərmə; müqavimət.
1. Dözümlü, dözən, səbirli.
2. Qane.
1. Şəhər ətrafındakı hasar.
2. Vilayət, ölkə.
3. Şəhər yeri; şəhər.
1. Şahın atlı qvardiyası.
2. Atlılar dəstəsi.
3. Mahir minici.
1. Şirin yuxu, yuxusu şirin.
2. Səhər yuxusu.
3. Qəflət yuxusu.
1. Şəkərçiçəyi.
2. Sifət kimi məcazi mənada: gözəl danışan.
