Reklam
Reklam

Azərbaycan dastanlarının leksikası

çarğat

Bax: çarqat.

Pəri xanımın genə ürəyi durmayıb, yendi Tapdığın yanına, başından ipək çarğatı açıb, onun başını sarıdı, götürdü otağa, bir həkim çağırıb, yarasını sağaltdı. (“Alı xan”)

                                                                        *

Çarğatını da kolun başına atıb, asta qaçan namərddi, meşə ilə qaçmağa başladı. (“Alı xan”)

Azərbaycan dastanlarının leksikası

çillə1

fars. çellə

1. Doğuşdan, toydan və ya ölümdən keçən qırxgünlük müddət.

2. Qışın böyükkiçik çillədən ibarət ilk iki ayı (60 gün).

Yalan olmaz mən fəqirin sözündə,

Qışın çilləsində, bahar yazında.

Əyləşdim viran Qarsın düzündə,

Baş götürüb Qeysər deyə gedirəm.

                                     (“Qulam Kəmtər”)

çillə2

fars. çellə

Yay-oxun kirişi.

Prof. B.Əhmədov “Etimologiya lüğəti”ndə yazır: Görünür, kiriş 40 sapdan (ipdən) eşilmiş olub (çillə 40 deməkdir):

Şahzadə Bəhrəm irəli yeridi. Oxunu çilləyə qoydu. Kəkliyə bir ox atdı. Bəhrəmin oxu da kəkliyə dəymədi... Acıqlı-acıqlı üçüncü oxunu çilləyə mindirib atdı. Bu ox da dəymədi. (“Şahzadə Bəhrəm”)

                                                                       *

Nəzər salıb qara daşı dindirən,

Hökm ilə ay ilə günü döndərən,

On dörd oxu bir çilləyə mindirən,

Kimin vardır kamandarı təkhatək?

                                 (“Şahzadə Əbülfəz”)

Azərbaycan dastanlarının leksikası