Azərbaycan dastanlarının leksikası

kuma

Ərləri ortaq olan qadınlar. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

küpə

Sırğa. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

kübə

küçücük

Kiçikcə, balaca. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

külük

Tez, çevik, cəld. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

küpəli

Sırğalı, küpəsi olan. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

kürüm

Nəsil, törəmə. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

küt-küt

Yavaş-yavaş, keyləşərək. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

küvlək

Su qabı. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

kirdin-kirdin

küştü fars

Güləşmə, qurşaq tutma. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Amma heç biri o birinə dov gələ bilmədi. Küştü başlandı. (“Eyvazın Çənlibelə gətirilməyi”)

*

Hanı Əhməd şeşpər ata,

Dəmirçioğlu küştü tuta,

Bu günümdə gəlib çata

Tərlan dəlilərim mənim.

                               (“Koroğlunun qocalığı”)

*

Ondan ara açıldı, küstü başlandı. (“Koroğlunun Ərzurum səfəri”)

küştü tutmaq

Güləşmək, qurşaq yapışmaq (tutmaq). (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

kür-külfət

Kül-külfət, ailə, ailə üzvləri. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Yaxşı, evin-eşiyin, kürün-külfətin varmı? (“Həmzənin Qıratı aparmağı”)

*

Koroğlu dedi:

– Kür-külfət sarıdan nəyin var? (“Həmzənin Qıratı aparmağı”)

kürk

Əsasən, qoyun dərisindən tikilən isti qış geyimi. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Dava libasının üstündən bir kürk geyindi. (“Həmzənin Qıratı aparmağı”)

kürən

Saçı, tükü parıltılı sarı-qırmızı rəngdə olan. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Ərəbatın kəhərindən, kögündən,

Qoçaq minər bu kürənin yeyindən.

Gətürün öyəcdən, qırın qoyundan,

Yeyün qoçaqlarım, ta mən gəlincə.

                                 (Paris nüsxəsi, 3-cü məclis)