Çıxmaq. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
Yüyən. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
Çadırın qumaş dəliyinin ağac halqası. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
1. Çılpaq, soyunmuş, üryan.
2. Məcazi mənada: fağır, möhtac, yoxsul. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
Soyunmuş, lüt, çılpaq. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
Qızılla bəzənmiş paltar və başqa şeylər. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
Çırpıntı. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
Çiyin. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
Çoxalmaq. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
Qaynamaq, fışqırmaq. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
Çox. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
Çocuq, evdəkilər, ailə (ev adamları); uşaq, uşaqlar. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
Düşmək, üstünə düşmək. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
Hədiyyə; elə ənama deyərlər ki, bir dilavər cəngdə bahadırlıq edə və ya vəzifəsində mahir bir adam nadir bir şey işləyə, müqabilində verilər; mükafat, bəxşiş, ərməğan. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
