Dilin yaratdığı imkanlar vasitəsilə fikirlərin formalaşdırılması və ifadə olunması.
Nitq bu və ya digər məlumatın – informasiyanın tələbinə uyğun olaraq dilin ifadə imkanları əsasında meydana çıxır. Dil ümumi, nitq fərdidir. Nitq yazılı və şifahi şəkildə təzahür edə bilər.
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətiBaşqalarından məlumat qəbul etmək, öz hiss və düşüncələrini onlara çatdırmaq üçün tələb olunan bacarıqlar.
İnsan dinləməklə və oxumaqla informasiya alır, danışmaqla və yazmaqla informasiya ötürür. Beləliklə, ünsiyyət prosesində dörd nitq bacarığından istifadə edilir: dinləmə, danışma, oxu və yazı. İnformasiya qəbul etmək və informasiya ötürmək prosesi yazılı və şifahi yolla baş verir. Dinləmə və danışma şifahi nitq bacarıqlarıdır, çünki bu zaman informasiya səs əsasında təzahür edir. Oxu və yazı zamanı informasiya hərflərin əsasında təzahür etdiyindən oxu və yazı yazılı nitq bacarıqlarıdır. Dinləmə və oxu anlamaq, danışma və yazı özünü ifadə etmək məqsədi daşıyır.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətilat. novator – yeniləşdirən, bərpa edən
Sənətdə forma vә mәzmun baxımından yenilik.
Ədəbiyyat və incəsənətdə mövcud olan yaradıcılıq ənənələrinə yeni baxış, yaradıcılığın yüksək forması kimi təzahür edir. Ədəbiyyatda “bani” və “novator” anlayışlarını fərqləndirmək lazım gəlir. Yeni bir janrın və ya cərəyanın əsasını qoyanlar bani, bu sahəyə keyfiyyət dəyişikliyi gətirən, onu təkmilləşdirənlər isə novator adlandırılır.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətiital. novella – yenilik
Gözlənilməz sonluqla bitən hekayə.
Ədəbiyyatşünaslıq termini kimi bu sözün mənşəyi XIII əsr italyan nəsrinə aid olan “Novellino” (100 qədim novella) məcmuəsi ilə bağlıdır. Dünya ədəbiyyatında novella janrının ən görkəmli nümayəndələri fransız yazıçısı Gi de Mopassan və Amerika yazıçısı O.Henri sayılır. Azərbaycan ədəbiyyatında C.Məmmədquluzadənin “Qurbanəli bəy”, Ə.Haqverdiyevin “Bomba” hekayələri bu janrın nümunələridir.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətiMüəyyən miqdar sayları ilə onların aid olduğu isim arasında işlənən sözlər; məs.: iki dəst mebel.
Numerativ sözlər iki cür olur: 1) əsas vəzifəsi numerativlik olanlar: dənə, nəfər, dəst, cüt, metr, ton, litr və s.; 2) əsas vəzifəsi numerativlik olmayan, ancaq numerativ kimi işlənə bilən sözlər: parça, tikə, damcı, qaşıq, göz, baş, top, vaqon, ədəd, çəllək, qazan, boşqab, nəlbəki və s. Bu sözlər, əslində, isim olsa da, cümlədəki mövqeyinə görə numerativ sözlər hesab olunur; məs.: bir dəstə gül, bir baş soğan, bir çəllək çaxır, bir tikə çörək və s.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətirus. oбраз – görünüş
1) Ətraf aləmin, ideyaların müəyyən estetik prinsiplər əsasında bədii inikası.
Bədii yaradıcılığın ümumi kateqoriyası olan obraz romantizm və realizm, eləcə də müxtəlif ədəbi cərəyanların estetikasında fərqli şəkildə şərh olunur. Romantizmə görə, obraz reallıqdan nə qədər uzaqdırsa, bir o qədər güclü və gözəldir. Ona görə də romantiklər obrazın əsasında müəllif fərdiliyinin və subyektivizmin dayandığını iddia edirlər. Realizmdə isə, əksinə, elə hesab edilir ki, əsərdəki bədii ifadə və təsvir vasitələri obrazın obyektiv reallığa adekvatlığına mane olmamalıdır. Sürrealistlər bu ideyanı daha da inkişaf etdirirlər: “bədii həqiqət – yeddiyə vurulmuş reallıqdır”.
2) Bax: personaj.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti1) Müəllifin bilavasitə şahidi olduğu real faktlardan, hadisələrdən bəhs edən kiçikhəcmli ədəbi əsər.
Oçerk epik növün janrlarından biridir. Hekayədən fərqli olaraq həmişə faktiki həyat materialı əsasında yazılır. Bədii təsvir və ifadə vasitələrindən geniş istifadəsinə görə digər publisistik janrlardan fərqlənir. Oçerklərin portret oçerki (şəxsin, ailənin, xalqın həyatına dair), problemli oçerk (bir problemin təsviri və öyrənilməsinə həsr olunmuş), yol oçerki (müəllifin səfərdə gördükləri barədə) və tarixi oçerk (tarixi faktların, hadisələrin təsvirindən ibarət) kimi növləri vardır.
2) Bir-biri ilə əlaqəli faktlara, hadisələrə, problemlərə və ya eyni məsələnin müxtəlif aspektlərinə həsr edilmiş məqalələr toplusu; əsər.
Bu mənada “oçerk” sözü, adətən, cəmdə işlədilir; məs.: “XX əsr Azərbaycan ədəbiyyatı oçerkləri”.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti