Sözün əsli sağır n (n) ilə yazılıb “dişi tısbağa, dişi dəvə” mənalarında işlədilib. Deməli, inək sözü dişi kəlməsinin sinonimi olub. Ana sözü də, ehtimal ki, buradan əmələ gəlib. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)