1. Yanmağına səbəb olmaq; alışdırmaq. □ İşığı yandırmaq. Fənər yandırmaq. Gündüz çıraq yandıran, axşam qaranlıqda qalar. (Atalar sözü). Ağ evi görüb, qara evi yandırmazlar. (Atalar sözü).
2. Şiddətli təsir etmək (isti, qızmar, qaynar şey). □ Çay əlimi yandırdı.
3. Qaraltmaq, rəngini tündləşdirmək. □ Dağ havası adamın üz-gözünü yandırır.
4. Dalamaq. □ Gicitkən əllərimi yandırdı.
5. Məcazi mənada: mənəvi əzab və iztirab vermək, ruhən incitmək, çox ağır təsir etmək. □ Ancaq bir nəfəri Mirzənin vəfatı yandırırdı. (Ə.Haqverdiyev).
Həmçinin bax: