vurmaq

vurmaq [vurmax] feil

1. Əli ilə və ya əldə tutulan bir şeylə çırpmaq, zərbə endirmək. □ Ağacla vurmaq. Şillə vurmaq. Qamçı ilə vurmaq. Əllərinə vurmaq.

2. Buynuz, təpik və s. ilə zərbə endirmək. □ İnək uşağı vurdu. Onu at vurmuşdur.

3. Döymək, kötəkləmək. □ Uşağı vurmaq olmaz.

4. Bir şeylə toxundurmaq. □ Qasım kişi çaxmağı daşa vurub, qovu basır çubuğa. (C.Məmmədquluzadə).

5. Çalmaq, çaxmaq, qaxmaq, soxmaq. □ Mıx vurmaq. Paya vurmaq.

6. Güllə ilə vurub öldürmək. □ Ovçular meşədə üç qaban vurdular.

7. Bir şeylə vurub yaralamaq. □ Quşu ayağından vurmuşlar.

8. Atəşə tutmaq, topa tutmaq, gülləyə basmaq. □ Sahildən düşmən gəmilərini vurmaq.

9. Bir şeyi sərrast atıb hədəfə toxundurmaq, dəydirmək. □ Nişanı vurmaq. Nə qədər atdımsa, hədəfi vura bilmədim.

10. Dayamaq, dirəmək, qoymaq, söykətmək. □ Divara dayaq vurmaq. Ağaca dəstək vurmaq.

11. Taxmaq, keçirmək, bağlamaq. □ Atın ayağına cidar vurmaq.

12. Yükləmək, yığmaq, çatmaq, doldurmaq. □ Arabaya (maşına, gəmiyə) yük vurmaq, tay vurmaq.

13. Taqqıldatmaq, döymək. □ Qapını vurmaq. Darvazanı vurmaq.

14. Döyəcləmək, çalmaq. □ Nağara vurmaq. Dəf vurmaq.

15. Zərbə və ya başqa bir səslə bildirmək, xəbər vermək. □ Telefonun zəngi vurdu. Saat 12-ni vurdu.

16. Xarab etmək, məhv etmək, zədələmək, zərər vermək. □ Almaları dolu vurdu. Əkinləri don vurdu. Meyvələri şaxta vurmuşdur.

17. Bərk təsir etmək. □ Saçlarının ətri və bədəninin hərarəti Rüstəmi uzaqdan vurur, ruhunu oxşayırdı. (M.İbrahimov).

18. Məcazi mənada: içmək (yalnız spirtli içki haqqında). □ ...Günorta əyləşib, gecə yarısınadək vurdunuz, o sənin sağlığına, sən onun. (N.Vəzirov).

19. Oğurlamaq, çırpışdırmaq, çalmaq. □ ...Sandıqçanı vurmuşam, içi dolu pul. (N.Nərimanov).

20. Sürtmək, çəkmək, yaxmaq. □ Pəncərələrə rəng vurmaq. Üzünə pudra vurmaq.

21. Yapışdırmaq, asmaq. □ Divara elan (afişa) vurmaq. Divara xalça vurmaq.

22. Yıxmaq, çırpmaq. □ Hüseynağa çölə çıxdıqda külək onu yumurlayıb yerə vurdu. (M.İbrahimov).

23. Riyaziyyat. Artırmaq, zərb etmək. □ Beşi ikiyə vurmaq.

24. “Özünü” sözü ilə – yalandan göstərmək, oxşatmaq. □ Özünü dəliliyə, bilməzliyə, xəstəliyə vurmaq.

25. “Özünü”, “özlərini”, “özümüzü” sözləri ilə – soxulmaq, girmək, bir şeyin içərisinə atılmaq, dalmaq, cummaq, yönəlmək, üz tutmaq. □ Özünü sürüyə vurdu. Özlərini meşəyə vurdular.

26. Sancmaq, çalmaq. □ İlan vurmaq. Əqrəb vurmaq.

27. Calamaq, aşılamaq. □ Peyvənd vurmaq. Aşı vurmaq.

28. Kəsmək, kəsib gödəltmək. □ Paltarın ətəyindən bir qədər vurmaq. Dəllək saçımı vurdu. Pambıq kollarının başını vurmaq.

29. Döyünmək, atmaq, işləmək. □ Nəbzi vurmaq.

30. Atmaq, fışqırmaq. □ Fontan vurmaq. Fəvvarə vurmaq.

31. Xüsusi cihaz və s. vasitəsilə yeritmək (maye, hava, qaz və s.). □ Nasosla su vurmaq.

32. Çevirmək, bir vahidi əsas götürərək hesablamaq. □ Kağız pulu qızıla vurmaq.

33. “Vurdu” şəklində – birdən, gözlənilmədən. □ İki gün çəkmədi, vurdu anam xəstə düşdü. (Mir Cəlal).

34. “Vurub” şəklində – çox-çox geridə buraxıb, ötüb, aşıb. □ Trest müharibədən əvvəlki həcmi vurub keçəcəkdir. (Mir Cəlal).

Həmçinin bax:

Lüğət seçin

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

vurmaq [vurmax] feil

İzah haqqında təklif