tavar

Mal.

Tavar (davar) türk dilindən rus dilinə keçmiş sözlərdəndir. Dilimizdə başqa mənaları da var:

1) çalışqan, bacarıqlı.

2) böyük (adətən, saz haqqında deyilir).

Bəylər ələ alar alıcı quşu,

Sərraflar tanıyar qiymətli daşı,

Oğul atadan sonra artırsa işi,

El içində ona tavar deyərlər.

(“Lətif şah”)

Qənbər onu apardı sazbəndin yanına. Sazbənd ona bir cürə saz vermək istədi. Abbas dedi:

– Xeyr, usta, o göydən asılan tavar sazı mənə ver! Bu cürəni neyləyirəm? (“Abbas və Gülgəz”)

Dəmirçioğluyam, yalan gəlməz dilimə,

Müxənnət yapışar çətin əlimə,

Misri qılınc bağlamışam belimə,

Tərlanların tavarına gəlmişəm.

(“Koroğlunun Ərzurum səfəri”)

İki tülək, biri tavar,

Biri qaçar, biri qavar,

Babur, aslan, sərp canavar

Almış ovuna gümrənər.

(M. Elyas. “Nəğmələr kitabı”)

Azərbaycan dastanlarının leksikası