1. Bir-birinə və ya başqa şeyə toxunan taxta və s. şeylərdən çıxan aramsız səsi bildirən təqlidi söz. □ Ağarzanın evindən tappatap səsi gəlirdi. (Mir Cəlal).
2. Zərf kimi: tappıltı ilə, ayaqlarını tappıldada-tappıldada. □ Tappatap içəri daxil olmaq.