Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
təkbətək [təkbətək] zərf
1. Birbəbir, bir-bir, hərəni ayrı-ayrılıqda. □ Xalqın hünərindən danışar sənə; Dindirsən təkbətək hər kəsi burda. (S.Rüstəm).
2. Mübarizədə, vuruşmada, yarışda iki nəfərin üz-üzə gəldiyi hal. □ Təkbətək vuruşmaq.