1. Şiddətli zərbədən dağılmaq, uçmaq, böyük zədə almaq; titrəmək. □ Yaxınlığa düşən mərmi partlayışından qazma möhkəmcə sarsıldı, lampa söndü ... ara qarışdı. (Ə.Əbülhəsən).
2. Məcazi mənada: təsirli, kədərli bir xəbərdən, işdən, hadisədən və s.-dən çox böyük həyəcan keçirmək, ruhi əzab çəkmək, mütəəssir olmaq, sarsıntı keçirmək. □ Oğlan bu dəhşətli tələbdən sarsıldı. (Mir Cəlal).
3. Məcazi mənada: qırılmaq, puç olmaq, alt-üst olmaq. □ Onun ümidləri hər tərəfdən sarsılmışdı. (M.S.Ordubadi).