Klassik şeirdə qafiyə növü olaraq rəvidən əvvəlki uzun sait.
Həmin uzun sait ridfi-əsli də adlanır. Nümunə:
Hər birinə hami oldu bir şah,
Zövqi süxənimdən oldu agah.
Nümunədə işlənmiş şah, agah sözlərində rəvidən əvvəl yerləşmiş “a” saiti R.-dir. Əgər rəvi və ridfi-əsli arasında hər hansı bir samit səs işlənərsə, bu samitə ridfi-zaid deyilir; məsələn:
Ey məğzi-vəfayə nisbətin pust,
Həmrəngi-pəlasi-xaneyi-dust.
Burada pust və dust sözlərində “t” hərfi rəvi, “u” hərfi ridfi-əsli, onların arasındakı “s” samiti ridfi-zaiddir.
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti