1. İslanmış, yaxud nəmlənmiş bir şeyi quru hala salmaq, rütubətini, yaşlığını, nəmliyini yox etmək. □ Paltarını qurutmaq. Bataqlıqları qurutmaq.
2. Öz təsiri ilə yandırmaq, soldurmaq, tələf etmək. □ Günəşin istisi bütün bitkiləri qurutmuşdur.
3. Məcazi mənada: arıqlatmaq, çox zəiflətmək, üzmək. □ Xəstəlik onu tamam qurutmuşdur.
4. Dondurmaq, hissiz bir hala salmaq, keyikdirmək. □ Soyuq bütün bədənimi qurutmuşdur.
Həmçinin bax: