1. Dartılmaq, çəkilmək və s. nəticəsində kəsilmək, üzülmək, qırılmaq. □ Paltarın düymələri qopdu.
2. Yapışdığı, bitişdiyi yerdən aralanmaq, ayrılmaq, ayrılıb düşmək. □ Divarın kağızı qopmuşdur.
3. Kökündən çıxmaq. □ Kökündən qopmuş ağac.
4. Bütöv bir şeyin bir parçası ayrılıb (sınıb) düşmək.
5. Birdən və şiddətlə başlamaq, zahir olmaq, eşidilmək. □ Vəlvələ qopdu.
6. Qalxmaq. □ Ata oğlunu belə görəndə sinəsindən odlu bir fəryad qopdu. (M.Rzaquluzadə).
Həmçinin bax: