Lüğət seçin
Azərbaycan dastanlarının leksikası
peykər fars
1. Xarici görünüş; üz, surət; görkəm; bədən.
2. Gözəl.
Həft peykər – yeddi gözəl. Mürəkkəb sözlərin tərkib hissəsi kimi də işlənir: mələkpeykər – mələküzlü, pəripeykər – pəriyə bənzər, pəriüzlü, gözəl.
Sənsən gözəllərə ülkər,
Ağzın baldı, dilin şəkər.
Ağrın alım, pəri peykər,
Könül sənə bənd olubdu.
(“Fərhad və Şirin”)
Azərbaycan dastanlarının leksikası