1. Havada və suda oksidləşmə nəticəsində dəmirin üzərində əmələgələn qırmızı-qonur nazik təbəqə; paxır, cəng. □ Adətən üst-başı dəmir pası və yağdan çirklənmiş... fəhlələr yavaş-yavaş işə başlayır... (M.İbrahimov).
2. Məcazi mənada: obrazlı təşbehlərdə paxır, cəng. □ Çəkərəm hər zaman yası; Silinməz könlümün pası. (Aşıq Kərəm).
3. Bitkinin (əsasən yarpaq və gövdəsinin) üzərində tüfeyli göbələklər olan yerdə əmələ gələn sarı-narıncı rəngli ləkə.
4. Məcazi mənada: eyib, nöqsan, ləkə.
5. “Bir” sözü ilə – bir müddət, bir vaxt. □...gecədən də bir pas keçəndən sonra xalxala gətirərdi. (“Koroğlu”).
Oyunda növbəni buraxmaq (“məndən keçdi” mənasında).
Topu bir-birinə ötürmə.
Həmçinin bax: