1. Partlayış nəticəsində dağıtmaq, parçalamaq; partlayış əmələ gətirib dağıtmaq, məhv etmək.
Dağı partlatmaq. Düşmən gəmisini partlatmaq.
2. Məcazi mənada: güllə ilə vurub öldürmək. □ Qol qoy, yoxsa partladaram səni! (Ü.Hacıbəyli).
3. Partlamasına səbəb olmaq (şin və s. haqqında). □ Şini partlatmaq. Voleybol topunu partlatmaq.
4. Yarıq-yarıq etmək, üzərində dərin çatlar əmələ gətirmək; çatlatmaq. □ Şaxta dərisini partlatdı. Yağış narları partlatdı.
5. Məcazi mənada: daxili əzab vermək, incitmək, üzüntü vermək (adətən “ürəyini”, “başını” sözləri ilə). □ Haqsızlıq adamı partladır.
Həmçinin bax: