1. İrəli çıxmaq, qabarıb çıxmaq, qabarmaq. □ Ağlamaqdan gözü pırtlamaq. Qarnı pırtlamaq.
2. Dar bir yerdən dışarıya çıxmaq. □ Yaradan irin pırtladı.
3. Bir-birinə qarışmaq, dolaşmaq, pırtlaşıq düşmək, bir-birinə qarışaraq nizamsız hala düşmək. □...başının tükləri bir neçə yerdən pırtlamış... daş aşıran yoldaşlarına baxırdı. (Ə.Vəliyev).
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti