Lüğət seçin
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
omoform
yun. omos – eyni + forma – forma
Yazılışı və tələffüzü eyni, lakin kökləri müxtəlif olan sözlər.
Nümunə: daşı (əmr şəklində olan feil), daş-ı (təsirlik halda olan isim). O.-larda qrammatik şəkilçilərin qoşulması ilə yazılış və tələffüz eyniliyi yaranır. Şeirlərdə cinas qafiyə yaratmaq üçün O.-lardan istifadə olunur; məsələn:
Yaxşı aşpaz tanır yaxşı düyünü,
Qəmli aşıq, qəlbin neçin döyünü?
Möhkəm bağla, açılmasın düyünü,
Bir ilmək yox, üçün möhkəm çal, a çal! (Cavan Hüseyn)
Nümunənin I və III misralarında “düyünü” qafiyəsi O.-dur. I misrada sözün kökü “düyü”, III misrada isə “düyün”dür.
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti