namidar

Ad qazanmış, adlı-sanlı, məşhur, şöhrətli, tanınmış.

Bil, ismim Nofəldi, özüm namidar,

Çox ölkələr eyləmişəm tarü-mar.

Mərd iyidlər Bağdadı da dağıdar,

Gəldim, burdan əlləri boş getmərəm!

(“Leyli və Məcnun”)

Bir pərzad görmüşəm sizin ellərdə,

Çün cismü canimin namidarıdı.

Günəş nişanəli, qəmər misallı,

O cahan xubinin cülvədarıdı.

(“Qurbani”)

Azərbaycan dastanlarının leksikası