Azərbaycan dastanlarının leksikası

Astana, kandar.

Şah-Xuban, mənim ərzi-halımı,

Əlbət-əlbət nazlı yara deyərsən!

Xəstə düşdüm, qaldım onun kuyində,

Üzü dönmüş sitəmkara deyərsən!

(“Qurbani”)

Səhər-səhər dost kuyuna varanda,

Ona deynən, bizə yar isə gəlsin.

(“Abbas və Gülgəz”)