1. Key hala salmaq; hissizləşdirmək. □ İynə vurub qolunu keyitmək.
2. Məcazi mənada: keyləşməsinə, süstləşməsinə, donub qalmasına səbəb olmaq; sarsıtmaq. □ Həkimin verdiyi ağır xəbər elektrik cərəyanı kimi qəlbinə çarpıb, bütün əsəblərini keyitmişdi. (İ.Əfəndiyev).