1. Hərəkət qabiliyyətini itirmək, qurumaq, çəng olmaq, keyləşmək. □ Ayağı keyimək.
2. Məcazi mənada: hiss və dərk etmə qabiliyyətini itirmək, donub qalmaq, quruyub qalmaq; kütləşmək, süstləşmək. □ Şeir adı eşidəndə cəmi vücudum keyidi, başım fırlanmağa başladı. (Y.V.Çəmənzəminli).
3. Məcazi mənada: azalmaq, zəifləmək, keçmək. □ Ağrısı bir az keyimişdi.