1. Kürəklə təmizləmək, götürmək; kürəklə götürüb atmaq. □ Qarı kürümək. Tövləni kürümək.
2. Məcazi mənada: rədd etmək, qovmaq, uzaqlaşdırmaq. □ O, yer üzündən silmək, yaxud heç olmazsa, bu rayondan kürüyüb yerinə keçmək istədiyi bu adamı belə görəndə təəccüb edir. (S.Rəhimov).