Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
kökəlmək [kökəlməx'] feil
Yaxşı yemək, bəslənmək, qulluq edilmək nəticəsində kök hala gəlmək, ətə-cana gəlmək. □ Uşaq kökəlib. Bu qoyunlar yaxşı kökəldi. Bayram sümüyü ilə it kökəlməz. (Atalar sözü).
See also: