Lüğət seçin
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
impressionizm
fr. impressionnisme > impression – təəssürat
XIX əsrin 60–70-ci illərində Fransada təşəkkül tapmış bədii-estetik cərəyan.
Termin kimi İ. 1874-cü ildə K.Monenin “Təəssürat” adlı rəsm əsəri sərgiləndikdən sonra yaranıb. Ədəbiyyatda İ. XIX əsrin sonundan XX əsrin ortalarına qədər müxtəlif əqidə və yaradıcılıq metoduna malik yazıçıları birləşdirən cərəyan olub. Dəqiq düşünülmüş formanın olmaması, ani təəssüratların ötəri, lakin daxili vəhdət və əlaqədə verilməsi impressionist üslubun səciyyəvi cəhətləridir. Cərəyanın ən görkəmli nümayəndələri K.Hamsun, M.Prust, O.Uayld, K.Mone, O.Renuar, E.Deqa, K.Korovin idi. İ.-də sənətkarın əhvali-ruhiyyəsinə daha çox təsir edən müstəsna məqamlar tipik məqamlardan daha üstündür. M.Pristlinin “İtirilmiş vaxtın axtarılması” romanında Venesiyanın təsviri çox səciyyəvidir: burada eyni bir şəhər hər dəfə tamamilə başqa cür görünür; çünki qəhrəmanın görüşü, əhvali-ruhiyyəsi və dünyanı qavrama qabiliyyəti dəyişir.
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti