1. Bərkdən səslənmək, gurultu qoparmaq, guruldamaq. □ Hiddət ilə ruzigar gurlar; Qar parçaları səmaya fırlar. (A.Şaiq).
2. Eyni mənada odlu silahlar haqqında. □ Uzaqdan toplar guruldayır.
3. Eyni mənada gurultulu səs çıxaran çalğı alətləri haqqında. □ Təbil guruldadı.
4. Qalın və güclü səs çıxarmaq, bu cür səslə danışmaq; bərk səslənmək. □ Qoca gurladı. Qulağına gurlamaq.
5. Məcazi mənada: güclü bir qüvvə ilə başlamaq, qopmaq. □ Ocaq daha da gurlandı.