epitet

yun. epitheton – əlavə, qoşma

Məcazın növlərindən biri: varlığın hər hansı əlamətinin obrazlı şəkildə ifadəsi; bədii təyin.

Bədii əsərdə mənanı qüvvətləndirmək, təsvir olunanın xüsusiyyətini daha qabarıq və təsirli şəkildə nəzərə çarpdırmaq üçün istifadə edilir. Müstəqim mənalı təyindən (qoca kişi) fərqli olaraq epitet məcazi məna daşıyır (qoca təbiət). Epitet yalnız sifətlə deyil, atributivləşmiş isimlə də ifadə oluna bilər: polad biləklər, daş qəlbli, qızıl payız.