yun. despotes – hökmdar
1. Qeyri-məhdud hakimiyyətə malik, ölkəni qanunlarla deyil, istəklərinə uyğun idarə edən hökmdar.
2. Bizans dövlətində XII əsrdən başlayaraq imperatorun ən yaxın adamlarına verdiyi titul.
D.-ların imperatorun libasına oxşar libas geymək hüququ və bir sıra digər imtiyazları olub. Bundan əlavə, ayrı-ayrı vilayətlər onların idarəçiliyinə verilib. Belə vilayətlərə «despotat» deyilib.
3. Başqalarını öz iradəsinə tabe olmağa məcbur edən, hərkətlərində heç kəslə hesablaşmayan müstəbid adam.
Həmçinin bax:
Tarix terminləri lüğəti