Azərbaycan dastanlarının leksikası

1. Dərman.

2. Məcazi mənada: çarə, tədbir, əlac.

Həmişə dağlarda gəzib otlardan, çiçəklərdən dava qayırardı. (“Heydər bəy”)

Qaradı qaşları, gözü dolayı,

Yaxşı təbib gərək versin davayı.

(“Əsli və Kərəm”)