Azərbaycan dastanlarının leksikası

car çağırmaq – yüksək səslə xəbər vermək, bildirmək; aləmə yaymaq.

Elə bir car çağır ki, mənim həyət-bacamda gəzənlər və xələtimi geyənlər eşitsinlər. (“Abbas”)

car olmaq – axmaq, tökülmək.

Tahir deyər: işim ahü-zar oldu.

Qaralandı gözüm yaşı, car oldu,

Dağıldı dövlətim tarımar oldu,

Atanı duzəxə sal innən belə!

(“Tahir və Zöhrə”)