1. Bürüşük hala düşmək, bürüş-bürüş olmaq, qırış-qırış olmaq. □ Üzü bürüşmək. Paltar tamam bürüşmüşdür. 2. Solmaq, quruyub dağılmaq, təravətini itirmək. □ Çiçək bürüşdü. Yarpaqlar bürüşmüşdür. Quraqlıqdan pambığın qozaları bürüşdü.