Şərq ədəbiyyatında geniş yayılmış dini və fəlsəfi cərəyan.
Təsəvvüf islam dinindəki mənəvi həyatın və əxlaqi dəyərlərin adıdır. Bu fəlsəfi-dini təlimin mahiyyətində insanın nəfsi ilə mübarizə aparması, öz varlığından və dünyadan keçərək Allaha qovuşması durur. Onun məqsədi ruhi təkamül və kamillikdir. Mədəni və tarixi baxımdan təsəvvüf VIII-X əsrlərdə formalaşmağa başlayıb. XII əsrin II yarısından başlayaraq təsəvvüf ideyaları daha da sistemləşərək təlim səviyyəsinə yüksəldi. Ədəbiyyatımızda H.Mənsur, F.Nəimi, Ş.Səfi, İ.Nəsimi bu təlimin mürşidləri olublar. Təsəvvüf cərəyanının nümayəndələrinə sufilər deyilib. XII əsrdən sufilərin bədii yaradıcılığı təkkə ədəbiyyatı kimi tanınır.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti