Lüğət seçin
Tarix terminləri lüğəti
dərviş
fars. – sərgərdan ruhani; hərfi mənası: yoxsul, dilənçi
Müsəlmanlarda mistik sufi təriqətlərindən birinə mənsub olan dindar adam.
D.-lər XI əsrdən məlum olan müxtəlif “qardaşlıq” cəmiyyəti və ordenlərində birləşiblər. Dərvişlik təliminin əsasını mistik ekstaz yolu ilə insanın Allahla şəxsi ünsiyyət tapması ideyası təşkil edib. Diyarbadiyar gəzən D.-lər Allahın şəninə, peyğəmbərin və onun əhli-beytinin şərəfinə qəzəllər oxuyub, müqəddəsləri təbliğ edən mərsiyələr deyiblər. D.-lər fəaliyyət sahəsinə görə müxtəlif qruplara bölünüblər: rifailər, mövləvilər, isəvilər, şuabilər və s. Rifailər oxumağa, mövləvilər dövrə vurmağa, isəvilər tullanma hərəkətlərinə, şuabilər isə rəqsə üstünlük veriblər.
Həmçinin bax:
Tarix terminləri lüğəti