1. Dini sitayiş obyekti olan maddi cisim.
B.-lərə pərəstiş qədim zamanlarda meydana gəlib. Onlara pərəstiş edənlərin təsəvvüründə B. Allahın təcəssümü və ya Allahın özü hesab olunur.
2. Məcazi mənada: kor-koranə sitayiş obyekti olan insan.
Həmçinin bax:
Tarix terminləri lüğəti