Azərbaycan dastanlarının leksikası

ərəb. ənbər, fars. fəşan – səpən, saçan

Ənbər səpən, ənbər qoxuyan, ətir saçan.

Ağ əndamı başdan-başa,

Ətirli gül müşkfəşan.

Al yanaq, ayna qabaq,

Siyah zülfü ənbərəfşan.

(“Tahir və Zöhrə”)